اهداف عکاسی آناتومی «دست ها»
در مورد عکاسی از دستها این مطلب را باید بدانیم که این عکاسی در زیر مجموعهی عکاسی آناتومی قرار میگیرد. عکاسی آناتومی با اهداف مختلفی انجام می شود: گاهی علمی است، گاهی مفهومی و گاهی صرفا برای زیبایی گرفته میشود یعنی اینکه حتما نباید مفهوم خاصی داشته باشد بلکه یک هدف را در بر میگیرد و بر قسمت زیبایی شناسی تاثیر میگذارد. آتلیه کودک
اهداف عکاسی اناتومی: هدف علمی
یکی از اهداف عکاسی نوزاد و آناتومی کمک به علم هست. اینجا نه مفهوم زیاد مهم است نه زیبایی شناسی، بلکه آنچه مهم است: وضوح، ترکیب بندیهای خاص که زوایا را به خوبی نشان بدهد و نورپردازی است. اینجا ما در مورد عضوی که مورد بحث است سفارش می گیریم و هدف کاملامشخص است.
عکاسی از دستها: بعد زیبایی شناسانه، فیگور و هدف تبلیغاتی، تجاری
اگر بخواهیم بعد زیبایی شناسانه یا فیگور را در این عکاسی مد نظر قرار بدهیم یعنی جنبهی مفهومی را کنار بگذاریم، این قسمت خودش دو وجه پیدا میکند: یکی تجاری و دیگری تبلیغاتی، در بعد تجاری خب مسلما برای تبلیغ انگشتر، کرم یا زیور آلات مرسوم است یک سری معیارها و ملاکها حتما باید دخیل باشد که البته بسته به خلاقیت شما این معیارها متفاوت است.
اولین چیزی که معیار قرار میگیرد: پوست، رنگ و تمیزی دست، حالت انگشت ها، چروک نبودن دستها برای تبلیغ لوازم آرایشی یا رنگ پوست و همخوانی آن با زیورالاتی که مورد استفاده قرار میگیرد. بسیار دیده شده که از دستهایی استفاده میشود که به هیچ وجه همخوانی با زیور آلات ندارند یا زیور آلاتی استفاده میشود که رنگهایش با رنگ پوست فرد سازگار نیست به طوری که جلوهی آن زیور الات گرفته میشود. این نکات ریز به تنهایی میتواند تفاوت نگاه تبلیغاتی و نگاه خلاقانهی شما را نشان دهد پس رعایت این نکات ریز بینانه بسیار مهم است.
یک مسئلهای که در عکاسی از دستها حتما معیار قرار داده شود، زوایهی قرار گیری دوربین نسبت به دست است.
ما وقتی میخواهیم محصولی ارائه دهیم باید حتما این مسئله را مد نظر قرار دهیم به عنوان مثال : فکر کنید قرار است یک انگشتر را روی یک دست ست کنید و یک محصول تبلیغاتی ایجاد کنید یا یک عکس تبلیغاتی بگیرید ، زاویه ای که در نظر می گیرید صد در صد تاثیر گذار است . به این دلیل که ممکن است شما از زاویهای عکاسی کنید که آن محصول مثلا دستبند به خوبی دیده نشود و آن انرژی و جذابیت بصری را نداشته باشد که در این مواقع وقت و زمان شما هدر خواهد رفت زیرا هدف مخاطب دیدن آن محصول است و وقتی شما نمای خوبی از آن ارائه ندهید روند عکاسی شما موفق نخواهد بود. شما باید زوایای مختلف را امتحان کنید تا متوجه شوید که محصول در کدام یک از زاویهها به هدف تجاریاش نزدیک تر شده است.
عکاسی تبلیغاتی از دست ها
حالت و فرم قرار گیری دستها خیلی مهم است اینکه انقباضات دستها به گونهای باشد که بتواند بر ضمیر ناخوداگاه مخاطب تاثیر بگذارد. دستها نباید خشک و بی حالت و مصنوعی قرار گیرند. و این مسئله در دستهای مردانه و زنانه متفاوت است. ما در دستهای مردانه به دنبال ملاحت و ظرافت خاصی نیستیم. معمولا برای عکاسی فیگور از دستهای مردانه عضلات، رنگ پوست، موهای دست و مرتب بودن ناخن ها ملاک است. گاهی یک انگشتر در دستان مردانه با همهی زمختیاش به واسطهی زاویه خوب و ترکیب درست به خوبی به تصویر کشیده میشود.
عکاسی از دستها: بعد مفهومی
همهی کسانی که به دنبال عکاسی تبلیغاتی یا تجاری نیستند. گاهی به دنبال مفهوم دیگری از عکاسی آناتومی هستند. یکی ممکن است پیامی را به این واسطه انتقال دهد و دیگری به سبک امپرسیون و آبستره فعالیت کند. یکی ممکن است در این راه به دنبال روشی نو، خلاقیت و آفرینشی تازه در این حیطه دست بزند. ابعاد مفهومی این روش عکاسی میتواند زیاد باشد.
عکاسی مفهومی از دست ها
در تصویر بالا همانطور که مشاهده میکنید . وقتی یک مخاطب عام به این تصویر نگاه کند اولین برداشت وی از اثر، سن پیری است و مسلما به دلیل چروک بودن پوست و عصایی است که دستها بر روی آن قرار دارند. اما اگر بخواهیم به واسطه ی المان شناسی این تصویر را بررسی کنیم میتوانیم به یک سری دلایل دیگر هم برسیم. ببینید فیگور دست خیلی ملاک است. دستها چه پیر باشند چه جوان، زاویههای نرمی که بین انگشتان ایجاد میشود حس آرامش را در مخاطب القا میکند حس خونسرد بودن و عدم استرس را در انسان منتقل میکند و در کلیت دستی که روی دستهای دیگر قرار گرفتی مفهومی که انتقال میدهد آرامش و ثبات است و صاحب این دستها به راحتی عصبانی نمیشود و شنوندهی خوبی ست. اینها ملاکهای مفهومی است که معمولا مورد توجه قرار میگیرد در این گونه عکسها نمیشود کاملا در مورد همه دستها این مثالها را زد اما در اکثریت این موارد وجود دارد.
آموزش عکاسی از دستها
همانطور که در عکس بالا میبینید، این نوع قرار گیری ساعد دستها در کنار هم، رو به بالا و ترکیب آن با حالت انگشتها و همچنین یک پس زمینه زیبا که معمولا در این گونه حالتها به کار میرود حالتی مثل سرخوشی و مستی را در بیننده تداعی میکند. اینحالت، حالتی نیست که مدافعانه باشد گاهی تسلیم شدن هم است در مقابل زیبایی.
این سبکها و این نوع فیگورها در زیر مجموعه فاین آرت هم قرار میگیرند و معمولا هم تعبیر بر مفاهیم فلسفی صاحب اثر میشود.
دستهای مشت زده و گره خورده معمولا مفهوم قوی بودن محکم بودن در یک راه را دارد. گاهی معانی مثل خشم را نیز در بر میگیرد و بسیار مهم است که این دستان در چه فضایی در چه مد رنگی و چه فیگوری و چه زاویهای قرار داده شده باشد. تمامی المانهای دیگر دست به دست هم میدهند تا ما بتوانیم معانی مختلفی را از این ثبت نهایی داشته باشیم.
مسلما دستی که مشت شده باشد و به موازات بدن قرار گرفته باشد میتواند خشم را به خوبی تداعی کند. دستهایی که مشت شده باشد و به سمت آسمان قرار داده شده باشد میتواند تصمیم، مصمم بودن و در واقع اعتراض را برساند. ببینید چقدر میتواند معانی مختلفی داشته باشد این نوع فیگور ها و این به زاویه بازو و بدن هم میتواند بستگی داشته باشد.
آموزش عکاسی از دستها
لنز Nocturnus 75mm f0.95 معرفی شد
کمپانی آلمانی میر اپتیک (Meyer-Optik Goerlitz) از لنز Nocturnus 75mm f/0.95 که سریعترین لنز ۷۵ میلیمتری دنیا تا به امروز است رونمایی کرد. این لنز که برای دوربینهای بدون آینه طراحی و توسعه یافته است بر اساس کمپانی سازنده جزییات شارپی را حتی در آتلیه کودک بازترین حالت دیافراگم ارائه میکند.
نسخه مشکی لنز Nocturnus 75mm f/0.95
این لنز از ۱۵ عدد تیغه دیافراگم از جنس استیل بهره میبرد و به پوشش ضد انعکاس برای دست یابی به بوکههای چشمنواز مجهز شده است که به گفته کمپانی سازنده آنرا به گزینهای مناسب برای عکاسی پرتره در شرایط نوری نامناسب تبدیل میکند.
نسخه مشکی لنز Nocturnus 75mm f/0.95
این لنز دست ساز آلمانی از رینگ دیافراگم ضد تیک استفاده میکند که به فیلمبرداران این اجازه را میدهد تا تنظیمات نوردهی را نرم و بدون سر وصدا تغییر دهند.
دیگر مشخصات لنز Nocturnus 75mm f/0.95:
محدوده دیافراگم: f0.95 – f16
ساخته شده برای ماونت: X فوجی، E سونی، M لایکا
میدان دید: ۳۲ درجه
حداقل فاصله فوکوس: ۹۰ سانتیمتر
قطر فیلتر: ۸۲ میلیمتر
المان/گروه: ۵ المان در ۵ گروه
وزن: ۷۵۰ گرم
لنز جدید Nocturnus 75mm f/0.95 دسامبر امسال عرضه خواهد شد و مشتریان آتلیه نوزادی که تا قبل از ۲۰ می این لنز را پیش خرید کنند با تخفیف فوقالعادهای مواجه میشوند و این لنز ۴۲۴۰ دلاری به قیمت ۲۳۰۰ دلار تصاحب خواهند کرد.

منبع:
نکات ژست عکاسی برای خانم های چاق
باور همه ما این است خانم هایی که لاغر نیستند نمی توانند عکس هایی به خوبی عکس های روی مجله ها داشته باشند. اما این باور غلط است. هر خانمی صرفنظر از نوع اندامی که دارد با رعایت یکسری نکات می تواند بهترین عکس ها را داشته باشد.

بازوها را لاغرتر نشان دهید
برای این که بازوها در عکس لاغرتر نشان داده شوند نباید آن ها را زیاد به بدن نزدیک کنید. در مقابل دوربین کمی یک طرفه بایستید و یکی از دست ها را روی کمر قرار دهید تا با بدن فاصله بگیرد. با این ژست ساده بازوها لاغرتر نشان داده می شود. آتلیه کودک

پاها را زیاد به هم نزدیک نکنید
فاصله بین ران ها فرم اندام را متعادل تر نشان می دهد پاها را لاغرتر. برای این کار روی انگشت ها بایستید و باسن را کمی عقب بدهید.

غبغب
غبغب فقط مشکل چاق ها نیست بلکه ممکن است لاغرها هم داشته باشند. اگر دوست ندارید در عکس ها غبغب داشته باشید کمی سرتان را جلو ببرید و زبانتان را به سقف دهان بچسبانید.

باریک نشان دادن کمر
یک طرفه جلوی دوربین بایستید و دست را روی کمر قرار دهید. این ژست باسن را بزرگ و کمر را باریک نشان می دهد.

با کمر صاف بنشینید
صاف نشستن در ظاهر عکس بسیار موثر است. اما خیلی ها این را فراموش می کنند. اگر صاف بنشینید هم چربی های شکم مشخص نمی شود و هم بازوها و پاها لاغرتر نشان داده می شوند.

کمی بدن را جلو بدهید
هنگام گرفتن عکس پرتره به عقب تکیه ندهید زیرا با این کار چاق تر نشان داده می شوید، چانه پهن و گردن کوتاه تر می شود. سرتان را کمی بچرخانید و بدن را به سمت دوربین جلو بدهید.

وزنتان را به یک طرف بدن بیندازید
تحت هیچ شرایطی به صورت نیمرخ جلوی دوربین نایستید. سعی نکنید بدنتان را مخفی کنید. بلکه باید زیبایی های آن را نشان دهید. سه رخ در مقابل دوربین بایستید، شانه ها را عقب بدهید، وزنتان را روی یکی از پاها بیندازید، پای جلویی را جلوتر بدهید و روی انگشت ها بایستید. عکاسی کودک

پاها در حالت ضربدری
برای این که چاقی بدن در عکس ها کمتر نشان داده شود پاها را در حالت ضربدری قرار دهید مثل این که می خواهید قدم بردارید. و یکی از دست ها را روی کمر قرار دهید.
منبع:
نکاتی برای عکاسی از مادر و نوزاد
گرفتن عکس های زیبا و شیرین از یک مادر به همراه فرزندش ( یا فرزندانش ) می تواند وظیفه ای دشوار باشد. اما با کمی برنامه ریزی، پاسخ مناسب به پویایی خانواده و کمی دقت در انتخاب زوایا می توانید عکس هایی زیبا را ثبت کنید که تا سال ها مانند یک گنج باقی بمانند.
خانم ها می توانند منتقدان سرسخت خود باشند، بنابراین لرزشش را دارد که فکر کنید چگونه یک مادر را برای عکس هایش راضی نگه دارید. این موارد می تواند شامل آرامش دادن به مادر چه قبل از عکسای چه در زمان عکاسی کودک و انتخاب زاویه هایی مناسب در زمان عکسای می شود. در ادامه می خواهم ۱۰ نکته برای عکسای بهتر از یک مادر و فرزند را در آتلیه بارداری به شما آموزش دهم.
لباس پوشیدن
توصیه می شود از پوشیدن تاپ های بدون آستین پرهیز شود تا زیر بغل ها در معرض عکسای قرار نگیرند. همچنین توصیه می شود از لباس هایی که روی آنها تصاویر گرافیکی وجود دارد پرهیز کنید تا تمرکز بیشتر روی چهره ها باشد تا لباس ها. مادرهایی که تازه صاحب فرزند شده اند بهتر است از تی شرت یا پیراهن های آزاد استفاده کنند تا تاپ های تنگ مخصوص شیردهی.

میکاپ
در این نوع عکسای توصیه می شود از پودر صورت استفاده کنید تا جلوی درخشش را بگیرد، همچنین یک کانسیلر زیر چشم می تواند جلوی سایه افتادن را بگیرد. از یک سایه چشم کم رنگ استفاده کنید تا صورت روشن تر شود.
آرامش دادن به مادر
قبل از اینکه با مادر دیدار و شروع به عکاسی کنید در صورت امکان کمی با او چت کنید. هرچه او بیشتر با شما احساس راحتی کند در طول عکاسی نیز کمتر استرس دارد و عکسها بهتر می شوند.
زوایای جذاب پیدا کنید
اگر می خواهید در ژست گرفتن مادر را راهنمایی کنید به مادر پیشنهاد کنید وزنش را روی پشت پاهایش خم کند تا بتوان بهترین زوایا را از او گرفت. به او بگویید پیشانی اش را به طرف بالا بگیرد تا از هرگونه غبغب جلوگیری شود. بهترین جایی که می توانید کودک را نگه دارید اساسا قسمت ران مادر است.
زوایایی برای تازه مادرها
مطمین شوید وزن بچه باعث ایجاد برآمدگی نشود، معمولا خانم هایی که تازه مار شده اند خیلی نگران اضافه وزن حاصل از بارداری هستند و نمی خواهند در عکس ها به چشم بیاید. نگه داشتن بچه در خمِ بازو این مشکل را می پوشاند و اگر مادر خیلی نگران وزن بچه بود، می توانید کودک را به دست پدر بدهید و مادر از پشت دستهای خود را دور آنها حلقه کند.
یکی دیگر از انتخاب های مناسب این است که مادر به کنار و نزدیکه کودک دراز بکشد. از او بخواهید برای گرفتن یک پرتره زیبا سرش را نزدیک به کودک کند. با این کار زاویه را می توانید طوری تنظیم کنید که وزن بچه در عکس پیدا نباشد.
بازی و خنداندن
متوجه شوید در آن لحظه کودک از چه بازی لذت می برد و از مادر بخواهید همان کار را انجام دهد. بازی هایی نظیر پنهان شدن پشت یک عروسک و سپس بیرون آمدن، چرخاندن کودک، هواپیما شدن، بلند کردن کودک روی دو دست همه اینها می تواند لحظاتی را بسازد که عکاس تصاویری فوق العاده دلنشین را ثبت کند.

بغل کردن و بوسیدن
این یکی از ارزشمندترین عکس ها برای مادر است، بنابراین باید کاری کنید کودک به زیبایی در آغوش مادر قرار بگیرد. اگر کودک به درخواست شما مادرش را بوس نمی کرد می توانید او را با به چالش کشیدن وادار به این کار کنید. مثلا به او بگویید نمی تواند بینی مادرش را ببوسد!
در مورد کودکان تازه متولد شده از مار بخواهید بوسه ای آرام روی صورت کودک بنشاند. می توانید به نقطه ای که با دوربین روی آن دید دارید اشاره کنید تا مادر همان قسمت را ببوسد.

در حال حرکت
مادرها می خواهند خاطره نگه داشتن دستان کوچک فرزندشان را ثبت کنند. بنابراین به خاطر داشته باشید که از مادر و فرزند در حالی که دست در دست هم راه می روند عکس بگیرید. همچنین از مادرانی که در مقابل دوربین احساس خجالت می کنند می توانید بخواهید با کودک به طرف دوربین بدوند تا هم راحت تر باشند و هم خوش بگذرانند.

لحظات آرام
حواستان به لحظات لطیفی که بین مادر و کودک اتفاق می افتد باشد – چنین موقعیت هایی را می توانید تبدیل به عکس هایی بسیار زیبا و تاثیر گذار کنید. ثبت کردن پیوند عاطفی بین مادر و فرزند یک امتیاز بزرگ است. وقتی کودک در کناره مادر احساس آرامش کرد فرصت را غنیمت بشمارید و سریع ثبتش کنید.

مادرهای خجالتی
در مورد مادرهای خجالتی سعی کنید جزئیات را وارد کار کنید مانند دستانشان که کودک را نگه داشته اند. اگر چهره اش در عکس باعث می شود احساس ناراحتی کند می توانید از این روش استفاده کنید. ثبت چنین جزئیاتی می تواند وقتی کودک بزرگ شد برایش خیلی ارزشمند باشد.
منبع:
دانستنی های قبل از عکاسی
اگر فکر می کنید نمی توانید عکاس خوبی باشید به خاطر این است که یکسری نکات ساده در عکاسی نوزاد را نمی دانید. با یاد گرفتن این نکات دیگر به خودتان نمی گویید که من عکاس خوبی برای آتلیه نوزاد نیستم. و با اعتماد به نفس بیشتری عکس هایی که گرفته اید را به دیگران نشان می دهید.

۱٫وقتی میخواهید از فردی در مقابل یک ساختمان یا یک منظره عکس بگیرید تمرکز اصلی باید روی شخص باشد و ساختمان به عنوان بک گراند عکس در نظر گرفته شود. یا این که ساختمان تمرکز اصلی باشد و یک تصویر سایه نما هم از فرد در عکس باشد. اگر بخواهید روی هر دو موضوع تمرکز کنید عکس مصنوعی می شود مثل این که با فتوشاپ سوژه مورد نظر را در عکس گذاشته باشید.
۲٫عکس هایی که هیچ داستانی نداشته باشند پوچ هستند. پس سعی کنید عکس هایی بگیرید که مفهوم یا داستان داشته باشند. به عنوان مثال به جای این که از فرد در مقابل پارک عکس بگیرید از او بخواهید روی نیمکت بنشیند و وانمود کند که مشغول فکر کردن است.
۳٫خجالت کشیدن دشمن عکس های خوب است. از فرد بخواهید لبخند بزند، شکلک در بیاورد یا هر کار دیگری. عکس باید زنده باشد. بعضی ها در مقابل دوربین بیش از حد سرد هستند و تصورشان از خودشان این است که هیچوقت نمی توانند با لبخند عکس بگیرند. اما این اشتباه است برای عکاسی از این افراد طوری عکس بگیرید که خودشان متوجه نشوند.
۴٫اگر چیزی در دست خود نگه دارید عکس طبیعی تر می شود. به عنوان مثال از فرد بخواهید کیف دست بگیرد یا با گل ها بازی کند.
۵٫عکس در حالت نشسته بهتر می شود چون فرد می تواند ریلکس و راحت باشد.

۶٫وقتی می خواهید از شخصی عکاسی کنید سر یا هیچ قسمت از بدن او را کات نکنید. اگر عکس تمام قد نمی خواهید از زانو عکس نگیرید. به عکس های بالا نگاه کنید عکس اول اشتباه است اما دو عکس دیگر کاملا درست هستند.
۷٫در اطراف فرد فضای خالی وجود داشته باشد. او را در یک فضای تنگ قرار ندهید. به عنوان مثال اگر سوژه به سمت راست نگاه می کنید یا به سمت راست اشاره می کند باید فضای خالی بیشتری در قسمت راست او وجود داشته باشد.
۸٫اگر از شهر یا طبیعت عکس می گیرید پیشنهاد من این است که مردم هم در عکس حضور داشته باشند. حضور مردم عکس را زنده می کند. پیشنهاد دیگر این است که از بومیان عکاسی کنید. اما چگونه اجازه از آن ها عکس بگیریم؟ بهترین راه این است که یکی از دوستانتان را در کنار آن ها قرار دهید.

۹٫البته در هر ساعتی از روز می توان بهترین عکس ها را گرفت اما ساعاتی هستند که می توان عکس بهتری د رآن زمان گرفت و عکاسان به آن ساعت ها ساعت آبی یا ساعت طلایی می گویند.
۱۰٫ساعت آبی یک ساعت قبل از طلوع آفتاب و یک ساعت بعد از غروب آفتاب است. شاید از نگاه شما چیز خاصی در این ساعات از روز نباشد اما نگاه دوربین متفاوت است. در این ساعات عکس هایی می گیرید که طیف آبی ملایمی در آن هاست.
۱۱٫ساعت طلایی یک ساعت بعد از طولع خورشید و یک ساعت قبل از غروب خورشید است. در این ساعات خورشید در پایین ترین سطح خط افق قرار دارد و باعث می شود همه چیز طلایی شود. در این نور ملایم حتی خیابان های معمولی هم متفاوت به نظر می رسند چه برسد به مناطر زیبای طبیعی. حتی عکس های پرتره هم در ساعات طلایی زیباتر می شود.

۱۲٫یکی از نکاتی که تقریبا همه می دانند این است که در مقابل نور مستقیم خورشید عکس نگیرید. این قانون را بشکنید. عکاسان قدرت عکس های ضد نور را می شناسند وقتی نور از پشت شخص می تابد و به عکس ها حس آزادتری می دهد.
۱۳٫گاهی اوقات برای گرفتن یک عکس خوب قط باید منتظر شوید. منتظر شوید تا مردم مکانی که در آن هستید را ترک کنند.

۱۴٫بعضی ها برای روشن تر کردن عکس از افکت های مختلفی استفاده می کنند. این کار کمی عکس را مصنوعی می کند. برای جلوگیری از مصنوعی شدن عکس رنگ های سفید عکس را تغییر ندهید. مثل خط کشی عابر پیاده در این عکس.
۱۵٫بعد از ویرایش عکس شدت افکت ها را به ۳۰ درصد کاهش دهید.
حالا که با نکات مهم عکاسی آشنا شدید تنها کاری که باید انجام دهید تمرین است. هر چه بیشتر تمرین کنید عکاس بهتری می شوید.
منبع:
با ساده ترین ترفندها عکاس ماهری شوید
گرفتن عکس های حرفه ای معمولا هزینه زیادی را در بر دارد اما روش های ساده ای هم هستند که می توان با آن ها با کم ترین هزینه حرفه ای ترین عکس ها را گرفت. تنها چیزهایی که نیاز دارید زمان و صبو و حوصله شماست. بدونیم برای این که از شما یک عکاس حرفه ای بسازد ترفندهای بسیار ساده ای آورده است که همین حالا می توانید آن ها را امتحان کنید. این ترفندها عکس های شما را زیر و رو می کند. به خاطر داشته باشید که عکاسی مثل یک زمین بازی است و روشهای درست یا غلط برای رسیدن به آن وجود ندارد. مهم این است که آن روش به کار بیاید. نکات زیر را بخوانید و اگر روش های ساده دیگری هم وجود دارد در قسمت دیدگاه با ما به اشتراک بگذارید. آتلیه کودک
استفاده از فویل برای درست کردن دیوار بوکه

استفاده از الک برای ایجاد سایه روی عکس

استفاده از شیشه اکواریوم برای گرفتن عکس های زیرآبی

استفاده از کیسه پلاستیکی به عنوان ابزار نور (سافت باکس)

استفاده از یک تکه پارچه و مقوا برای ایجاد یک بک گراند زیبا و ارزان

حذف کردن انسان ها از عکس:
۱٫دوربین را روی سه پایه قرار دهید و هر ۱۰ -۲۰ ثانیه از سوژه مورد نظر عکس بگیرید تا زمانی که از تمام قسمت های مکان مورد نظر بدون مانع عکس گرفته شده باشد.
۲٫سپس فوتوشاپ را باز کنید و به ترتیب گزینه های file – scripts و statistics را انتخاب کنید. در آخر آن را در حالت median قرار دهید. آتلیه بارداری

۳٫تمام فایل هایی که می خواهید را باز کنید.
۴٫اگر عکس ها روی سه پایه ثابت گرفته نشده و تصاویر در یک حالت گرفته نشده اند گزینه auto align را انتخاب کنید.
اگر عکس های خوبی گرفته باشید بعد از انجام این تنظیمات به نتایج خوبی خواهید رسید.

از اضافه کردن نور با لامپ های معمولی نترسید
منبع:
آشنایی با تکنیک موشن بلور در عکاسی
شاید تصور کنید که عکاسی از سوژه در حال حرکت فقط به ورزش ختم می شود اما باید بدانید که با تکنیک های ثبت موشن می توان عکس های هنری زیبایی نیز خلق کرد. عکس هایی که عادی نیستند و عنصری در آن ها حالتی از کشیدگی و حرکت را به بیننده منتقل می کنند.
به این سبک از عکاسی، موشن بلور گفته می شود. اگر کنجکاو هستید تا بدانید چگونه می توان بدین طریق، تصاویر منحصر به فردی خلق کرد، پیشنهاد می کنیم تا در ادامه این مطلب با ما همراه باشید. عکاسی کودک
۱- سرعت شاتر را کم کنید
یکی از دلایل بلور شدن حرکت در عکس این است که شاتر به اندازه کافی باز می ماند تا حرکت سوژه را دیده و دنبال کند.
به همین خاطر، بهترین حقه برای ثبت عکس از سوژه های در حال حرکت، انتخاب سرعت شاتر طولانی است. به طور مثال، اگر سرعت شاتر شما ۱/۴۰۰۰ در ثانیه باشد، شما نمی توانید حرکت سوژه را به خوبی در عکس خود ثبت کنید، مگر اینکه سوژه به همان اندازه سریع حرکت نماید.
اما اگر مثلا شاتر راروی ۵ ثانیه تنظیم کنید، لازم نیست برای بلور کردن تصویر، خیلی نسبت به سوژه حرکت کنید.
عدد یا فرمول مشخصی برای این امر وجود ندارد. شما باید با توجه به سرعت حرکت سوژه، سرعت شاتر دوربین را تنظیم کنید. بدون شک، حرکت حلزون با حرکت یک ماشین برابر نیست و در نتیجه سرعتی که برای هر کدام از آن ها در نظر می گیرید با یکدیگر متفاوت خواهد بود.عکاسی نوزاد
از دیگر عوامل موثر در این امر، نور محیط است. به این نکته توجه داشته باشید که وقتی شاتر برای مدت طولانی باز است، یعنی نور بسیار بیشتری وارد لنز می شود. در نتیجه، اگر نوردهی شما هم بالا باشد، در نتیجه یک عکس بیش از حد روشن (اُوِر اکسپوزد) خواهید داشت که به هیچ عنوان زیبا نیست.
۲- دوربین را در جایی قرار دهید که کمترین لرزش را داشته باشد
برای نمایش حرکت در عکس ها دو روش وجود دارد، یا سوژه حرکت می کند یا دوربین شما (یا هر دو). در هر حالت، چون شاتر برای زمان طولانی قرار است باز بماند، پس کوچک ترین لرزش و حرکتی می تواند به خراب شدن عکس منجر گردد. از این رو لازم است که دوربین را در جایی مطمئن و بدون حرکت قرار دهید.
بهترین گزینه برای این امر، سه پایه است. البته در این شرایط هم شاید بهتر باشد از سلف تایمر یا ریموت شاتر استفاده کنید تا بدنه دوربین حرکت زیادی نداشته باشد تا عکس مورد نظر خود را در بهترین حالت به ثبت برسانید.
۳- از کلید تقدم شاتر بهره بگیرید
یکی از مهم ترین و کلیدی ترین تنظیمات برای عکاسی از سوژه در حال حرکت، سرعت شاتر است. کوچک ترین تغییر در سرعت شاتر می تواند اثرات فراوانی روی عکس داشته باشد. بنا بر این تفاسیر، شاید بهتر باشد دوربین را روی حالت تقدم شاتر تنظیم کنید.
به این مفهوم که یا آن را روی مود دستی (M) یا روی Shutter Priority Mode قرار دهید. در این حالت، شما فقط سرعت شاتر را تنظیم می کنید و بقیه تنظیمات همانند دیافراگم را خود دوربین انجام می دهد تا بهترین نوردهی روی تصویر اعمال شود.
وقتی دوربین را در چنین حالتی تنظیم می کنید، می توانید مطمئن باشید که یک عکس عالی با بهترین نوردهی در اختیار خواهید داشت.
در حالت دستی هم لطفا توجه داشته باشید که شاخص نوردهی دوربین روی نقطه صفر قرار بگیرد تا عکس تیره یا روشن نشود.
وقتی نور محیط زیاد است چگونه می تواند با سرعت شاتر طولانی عکس گرفت؟
در زیر ۳ روش برای تنظیم بهترین نوردهی در چنین موقعیتی را برایتان ذکر کرده ایم:
۱- دیافراگم بسته
یکی از روش هایی که می تواند میزان نور ورودی را کاهش دهید، بستن دیافراگم است. دیافراگم، منفذی است که از آن نور وارد لنز می شود. وقتی شما سرعت شاتر را زیاد می کنید ( یعنی زمان نورگیری زیاد می شود)، برای اینکه از شدت نور ورودی به لنز بکاهید، لازم است که تا حد امکان دیافراگم را ببندید.
وقتی دوربین را روی حالت تقدم شاتر تنظیم می کنید، میزان گشودگی دیافراگم به صورت خودکار و با توجه به نور محیط تغییر خواهد کرد.
شاید به زبان ساده تر بتوان گفت که وقتی شما سرعت شاتر را یک استاپ کاهش می دهید، زمان باز بودن شاتر و ورود نور را دو برابر بیشتر می کنید. به طور مثال از ۱/۲۵۰ به ۱/۱۲۵٫
این فرمول در دیافراگم نیز همین تاثیر را دارد؛ به این صورت که اگر دیافراگم را یک استاپ کاهش دهید، در واقع میزان باز بودن شاتر را تا ۵۰ درصد کم می کنید. به این ترتیب، اگر هر کدام از تنظیمات را یک استاپ تغییر دهید، یعنی برای داشتن بهترین نوردهی، فقط کافی است که آن یکی را یک استاپ به صورت برعکس تغییر دهید.
۲- کاهش میزان ایزو
یکی دیگر از عوامل موثر برای گرفتن عکس های با کیفیت با سرعت شاتر بالا این است که میزان حساسیت نوری دوربین را کم کنید. عدد ایزو هر چه بالاتر باشد، یعنی حساسیت نوری دوربین بالاتر است و در نتیجه، ممکن است عکس نویزهای بیشتری داشته باشید. اما اگر ایزو را پایین بگیرید، سرعت شاتر بالاتری را می توانید انتخاب کرده و از کیفیت عکس مطمئن باشید.
۳- از فیلترهای کاهنده نور (ND)
این فیلترها، شدت نور ورودی به لنز را کاهش می دهند به همین خاطر با راحتی بیشتری می توانید سرعت شاتر را کم کنید بدون اینکه تصویر زیاد از حد روشن بشود.
از دیگر تکنیک های گرفتن موشن بلور می توان به عکاسی پَنینگ (Panning) اشاره کرد. برای این نوع عکاسی شما باید دوربین را با سرعتی برابر با سرعت حرکت سوژه و به موازات حرکت وی، حرکت دهید. زمانی که سوژه درست در مقابل شما قرار گرفت، شاتر را فشار دهید. در این حالت، فوکوس باید دستی بوده و روی سوژه باشد. همچنین باید از تنطیم نوردهی دوربین نیز اطمینان حاصل کنید.
برای خوش عکس شدن این نکات را فراموش نکنید
اگرمی خواهید در عکس هایی که می گیرید چه گروهی و چه تکی همیشه خوش عکس باشید نکات زیر را هرگز فراموش نکنید.

مراقب چانه باشید
زمانی که می خواهید عکس بگیرید چانه و سر را کمی جلو بیاورید. شاید احساس کنید که کمی غیر طبیعی شده اید اما داخل عکس متوجه می شوید که صورت لاغرتر نشان داده شده و چانه ها غبغب ندارند.

مراقب شانه ها باشید
در این مورد هم باید کمی به سمت جلو متمایل شوید. این ژست شانه ها را زیباتر و بازوها را لاغرتر نشان می دهد.

و همینطور زبان
زمانی که در عکس لبخند می زنید زبان را به سقف دهان و پشت دندان ها قرار دهید. با این کار لبخند طبیعی تر نشان داده می شود.

کمی پیچ و خم به خود بدهید
به جای این که مستقیم به دوربین در آتلیه بارداری خیره شوید کمی بدن را بچرخانید و یکی از پاها را جلوی پای دیگر قرار دهید و وزنتان را روی پای عقب بیندازید.

خودتان را وسط گروه جای دهید
در عکس های گروهی در آتلیه نوزاد همه می خواهند خوب بیفتند بنابراین کسی دلش نمی خواهد انتهای عکس باشد چون درشت تر از حالت معمول نشان داده می شود. پس بهتر است خودتان را وسط گروه جای دهید.

بازوهای لاغر
بازوها را به بدن نچسبانید. آن ها را یا روی کمر قرار دهید و یا به هر روش دیگری از بدن کمی فاصله بدهید.

از فیلتر عکس نترسید
از فیلترها برای زیباتر شدن عکس های تان استفاده کنید.
منبع:
دانستنی های عکاسی با پهباد های تصویربرداری
به لطف صنعت گستره موبایل و تولید انبوه ژیروسکوپ ها قیمت پرنده های تصویربرداری به شدت کاهش یافته و در عمل به حدی رسیده که به یک وسیله ی در دست همگان تبدیل شده است. صنعتی که با خود سوالاتی را نیز به همراه آورد. در این مقاله، با انواع پهباد (drone) برای عکاسی هوایی آشنا می شوید، مارک های معروف مثل گوپرو و دی جی آی (DJI) و تجهیزات ضروری را خواهید شناخت و در مورد مجوز های پرواز پهباد اطلاعات لازم را کسب می نمایید. به راهنمای خرید و عکاسی با پهباد خوش آمدید.عکاسی کودک
چه بخریم؟
در حقیقت شما دو گروه انتخاب دارید:
پرنده های بنزینی و پرنده های الکترونیکی.
از نظر نگارنده گروه اول برای یک مصرف کننده ی غیر تخصصی در زمینه علوم پروازی منتفی است و شما باید سراغ پهباد های الکترونیکی بروید که برای یک کاربر آماتور طراحی شده است.
بی شک اگر این مقاله توسط یک متخصص علوم پروازی نوشته می شد معرفی کاملی از چهار دسته زیر نیز می داشت. اما ما فقط با ذکر نام و تصویر از این کلاس پرنده ها گذر خواهیم کرد.
Firefly6
Panther
Hammerhead II
QuadCriuser
موضوع را به سمت مولتی روتر های عمود پرواز زیر هدایت می کنیم.
در این گروه نیز دو زیر مجموعه اصلی وجود دارد:
پرنده های کاستومایز شده که به صورت دستی تولید می شوند و دیگری پکیج های اماده ی موجود در بازار.
بی شک در این مورد نیز پکیج های آماده ترجیح یک عکاس یا فیلم ساز غیر سینمایی است. هرچند بی شک توانایی هایی مثل قدرت و سرعت مانور در مسابقات مهارت تنها در اختیار پرنده های کاستومایز شده است.
اما پیش از ورود به بحث، این پرنده ها را از نظر تعداد بال مورد بررسی قرار می دهیم.
کواد کوپتر ها ( چهار ملخ)
هکزا کوپتر ها (شش ملخ)
اکتاکوپتر ها (هشت ملخ)
این ها همگی در دسته مولتی روتر ها قرار می گیرند و تفاوت آن ها با هم در قدرت حمل بیشتر و پایداری مناسب تر است که با افزایش تعداد موتور افزایش می یابد. اما هزینه ساخت و اصطکاک بیشتر باعث شده بیشتر تو لید کننده ها برای کلاس های عمومی خود از کوادکوپتر ها بهره بگیرند. و موتور های بیشتر تنها برای کسانی که نیاز به حمل دوربین های سنگین تری دارند توصیه می شود.
چه شرکت هایی کوادکوپتر های استاندارد تصویربرداری تولید می کنند؟
دو کمپانی معتبر و چند شرکت دیگر این محصولات را تولید می کنند.
کمپانی DJI –Gopro – Parrot – Yuuneec – 3DR (solo) – Walkera– Syma – Gaui رقبای اصلی این بازارند و شرکت ام جی ایکس، جی جی آر سی و دبلیو ال تویز و … در حقیقت اسباب بازی های پرنده تولید می کنند که اغلب قابلیت تصویربرداری را نیز دارند.
شخصا احساس می کنم این رقابت بیشتر بین گوپرو و دی جی آی باشد و سهم بازار و خبرها را این دو کمپانی بیشتر به خود اختصاص داده اند.
DJI پنج کلاس متفاوت دارد که وزنی حدود دو کیلوگرم یا کمتر دارند. ماتریک -فانتوم – اینسپایر – ماویک – اسپارک. (در نهایت تنوع محصولات و کلاس های دی جی آی بیشتر از این تعداد است)
و گوپرو تولید کننده ی مدل محبوبی به نام کارما است.
با توجه به اینکه مقایسه ی محصولات این دو کمپانی به دفعات متعدد انجام شده است وارد جزییات آن نخواهیم شد و فقط به اختصار به وجه تمایز آن ها خواهیم پرداخت.
البته ذکر این نکته نیز ضروری است که به هیچ وجه همه محصولات DJI به دلایل فنی متعدد قابل مقایسه با پرچمدار گوپرو (کارما) نیستند و در عمل می توانید این محصول را با کلاس های پایینتر کمپانی DJI مثل ماویک و اسپارک مقایسه کرد.
چه چیز گوپرو را جذاب می کند؟
چند نکته وجود دارد که گوپرو را به محصولی با نمک و جذاب تبدیل می کند.
– اندازه کوچک آن
– قابلیت اتصال و جدا کردن دوربین آن
– قابلیت جدا کرد گیمبالِ کارما و استفاده ان به صورت یک استاپلایزر دستی جهت حذف تکان های تصویر در تصویر برداری.
– دارای یک پکیج کامل از جمله پرنده ( تاشو) – فرستنده – گیرنده – دوربین آتلیه کودک– گیمبال – نمایشگر و در نهایت پکیج قابل حمل
قیمت این محصول با دوربین حدود هزار دلار است.
دقیقا هم قیمت ماویک پرو از شرکت DJI . با این تفاوت که شما به یک موبایل ( به عنوان نمایشگر) نیاز دارید. در هر صورت انتخاب سختی است.
دی جی آی محصولات دیگری دارد ک در بالا نام آن ها برده شد. مقایسه و مشخصات آن ها در صد ها سایت فارسی و انگلیسی موجود است. که شما با توجه به بودجه و تعریف منطقی نیاز های خود می توانید از موجود باهوش خانگیِ دی جی آی به نام اسپارک تا غول بلند پرواز کمپانی یعنی MATRIC600 پنج هزار دلاری انتخاب کنید.
کدام محصول توجه شما را برای خرید جلب کرد؟
در حقیقت من جواب ساده ای برای آن دارم. نیازم را که به درستی تعریف کردم (عکاسی از طبیعت و تصویربرداری با کیفیت قابل قبول) و شروع به جستجو کردم تحقیقات من نشان داد که بی جهت نیست که عکاسان و تصویربرداران غیر سینمایی بیشتر به خرید یک محصول رغبت دارند: فانتوم چهار پرو.
محصولی جذاب و کمی بزرگ. دارای هندلینگ پرواز فوق العاده – دوربین قابل قبول برای نور روز – تصویر برداری عالی – پشتیبانی از فرمت فایل های عکاسی خام – دارای امکاناتی عالی جهت برگشت به نقطه پرواز در صورت بروز اتفاق – دارای مود های تصویربرداری جالب جهت انجام دستوراتی مثل دنبال کردن سوژه یا دور سوژه ای چرخیدن و … زمان پرواز طولانی تر. به نظر من فامتوم چهار پرو یک انتخاب نرمال است.
مجدد تاکید می کنم که محصولات گرانتر و ارزانتر از فانتوم چهار هم هستند که بسته به نیاز و بودجه شما انتخاب را متفاوت می کند.
پس از خرید چه کنیم؟
شما بعد از خرید هر یک از محصولات پرنده ابتدا نیاز به آموزش دارید. با اینکه پرواز با این پرنده ها بسیار راحت است، اما حتما شما نیاز دارید نکاتی را در مورد نرم افزار تخصصی آن پرنده بدانید.
نکاتی همچون کالیبره کردن – توجه به باد – اصول پرواز – مود های تصویر برداری – تنظیمات دوربین پرنده و … نکاتی هستند که یک مدرس کار بلد مسیر رسیدن به هدف را برای شما کوتاه خواهد کرد.
دومین موضوع شما مجوز هاست. بسته به قوانین جاری آن کشور نیاز به اخذ مجوز هایی دارید و در کنار آن لازم است قوانین و اصولی را جهت پرواز ایمن بدانید.
پس از خرید پرنده چه تجهیزاتی ضروری است؟
کارت حافظه اولین نیاز شما است. فایل های عکس خیلی حجیم نیستند، ولی کسی که تصویربرداری می کند نیاز به حجم مناسب میکرو اس دی با سرعت بالا دارد. کارت حافظه های سرعت پایین برای ثبت تصویر مناسب نیستند.
باتری اضافه – مدت پرواز پرنده ها با یک بار شارژ باتری متفاوت است. اما به طور متوسط و در شرایط عادی (باد نرمال) یک پرنده بین دوازده تا بیست و چند دقیقه پرواز می کند. بخشی از این زمان به پرواز تا مقصد و فرود اختصاص پیدا می کند و با توجه به اینکه حد اقل بیست درصد باتری را برای اطمینان خاطر از عدم قطع ارتباط رادیویی باید نادیده بگیرید، عملا مدت پرواز کوتاه است. شما برای کار جدی حداقل چهار باتری نیاز دارید.
یک هاپ شارژر سه تایی/ وسیله ای که به شما اجازه می دهد سه باتری را همزمان به شارژ بزنید و در طول شب این باتری ها به نوبت شارژ شوند.
یک نمایشگر (موبایل یا تبلت) / در میان دستگاه های موجود در بازار برند اپل کمترین باگ و بیشترین همخوانی را با بیشتر مدل ها دارد. یک موبایل با صفحه نمایش ۵.۵ اینچی تا یک تبلت ده اینچی گزینه مناسبی است. شخصا استفاده از نمایشگر بزرگتر را ترجیح می دهم.
محافظ ملخ / اگر در سوله ها و فضا های بسته کار می کنید و یا پرنده از یک سطح کاملا تراز شروع پرواز نمی کند این محافظ ملخ به کار شما می آید. گرچه نصب و جداسازی آن کمی زمانبر است اما فکر میکنم انتخاب مناسبی برای محافظت از ملخ ها باشد.
کوله تخصصی/ اگر برای عکاسی یا تصویر برداری پیاده روی زیادی دارید، یک کوله هم نیاز دارید. البته این مورد در مورد پرنده های بزرگتر بیشتر مورد نیاز است.
سایبنان تبلت یا موبایل / یکی از بزرگترین چالش های یک تصویر بردار مزاحمت نور خورشید در نمایشگرش است. سایبان های استاندارد قدری وضعیت را بهبود می دهند.
ملخ اضافه / اگر دور از شهر هستید و پروژه مهمی دارید، حتما ملخ اضافه با خود همراه داشته باشید. شکستن ملخ اتفاق رایجی است. ریسک توقف پروژه را هرگز به جان نخرید.
فیلتر کاهنده نور (ND) یا پلارایزر / ضرورت این موضوع را با توجه به محیط و هدفتان از عکاسی معین نمایید. بعضی از انواع پهباد ها چند ثانیه اجازه نوردهی طولانی را به کاربر می دهند.
منبع:آموزش ترکیب بندی بهتر هنگام عکاسی از جاده ها
دوربین های مدرن به ما اجازه می دهند تا تصاویر منظره رنگی باور نکردنی بگیریم. یک نگاه سریع به سایت هایی مانند ۵۰۰px نمونه های فوق العاده ای از این ژانر را به شما نشان خواهد داد. با این حال، زمانی که کسی یک عکس منظره سیاه و سفید خیره کننده را پست می کند، اغلب لایک ها و کامنت های بیشتری نسبت به معادل رنگی آن دریافت می کند. مناظر سیاه و سفید به پایه ای ترین خواسته های عکاسی ما می پردازند. فقدان رنگ آنها به عنوان یک برانگیزنده ترکیبی و احساسی به این معنی است که ما از آنهمه تفکر و خلاقیتی که در یک آتلیه بارداری با منظره تک رنگ عالی به کار رفته قدردانی می کنیم. ایجاد مناظر سیاه و سفید عالی آسان نیست، آنها به پیش بینی، درک درستی از نور و شکل و دانش خوبی از نوردهی نیاز دارند. در این مقاله ما قصد داریم نگاهی به المان هایی که یک منظره سیاه و سفید خوب را می سازند، بیاندازیم.
چگونه رنگ و اَشکال هندسی قوی می توانند به برجسته شدن یک عکس کمک کنند
ممکن است عجیب به نظر برسد که هنگام صحبت در مورد عکاسی مونوکروم یا تک رنگ به رنگ اشاره کنیم، اما این امر برای شیوه عکاسی ما حیاتی است. رنگ یکی از روش هایی است که ما با آن اشیاء را در تصاویر سیاه و سفید از هم جدا می کنیم، بنابراین ما به دنبال کنتراست رنگ عالی در عکس های خود هستیم.
در کنار رنگ ما به اَشکال هندسی واضح و مشخص نیز نیاز داریم. این اَشکال لبه هایی با کنتراست شدید در تصاویر ما ایجاد کرده و به عنوان ابزارهای ترکیب بندی برای در کنار یکدیگر نگه داشتن عکس عمل می کنند.
خلاصه اینکه: ترکیب خوبی از رنگ های جدا از هم و اَشکال هندسی قوی به یک منظره تک رنگ خوب وضوح می بخشند.
اَشکال هندسی قوی در تصاویر سیاه و سفید خوب عمل می کنند. اثر Misha Sokolnikov
به همین دلیل است که الگوها و بافت ها در عکاسی سیاه و سفید مهم هستند
دو المان مهم دیگر برای هر منظره سیاه و سفید، الگوها و بافت ها هستند. اینها به تصویر ما عمق می بخشند، و به تصاویر دو بُعدی یک احساس سه بُعدی می دهند. الگوها ممکن است محصولات متفاوت در یک مزرعه، لایه های مختلف سنگ، یا حتی شکل یک جاده پر پیچ و خم در میان یک منظره باشند. بافت ها معمولا در المان های نزدیک تر در صحنه ما قابل مشاهده هستند. آنها ممکن است زنگ روی یک تراکتور قدیمی یا سطح سایشی یک سنگ باشند. نور جهت دار نرم، بهترین نور برای برجسته کردن الگوها و بافت هاست.
سیاه و سفید بافت ها را واقعا خوب نشان می دهد. اثر BeckerG
چرا آسمان و ابرها می توانند یک تصویر منظره را بسازند یا خراب کنند
آسمان یک المان مهم در بسیاری از مناظر و به خصوص در مناظر تک رنگ است. یک آسمان به خوبی نشان داده شده نگاه ما را در تصویر نگه می دارد، و آن را به سمت جذابیت اصلی برمی گرداند، مانند تصویر زیر. یک آسمان صاف و غیر جذاب نگاه و توجه ما را در عکاسی بارداری بالای تصویر سرگردان نگه می دارد. ابرها چیزی هستند که آسمان را می سازند، ابرهای سفید پفی در آبی ژرف یا ابرهای طوفانی با چندین تُن و اَشکال و فرم های زیاد. حتی ابر سیروس در سطح بالا نیز می تواند به نگه داشتن نگاه ما بر روی منظره کمک کند. حفظ وضوح در آسمان یک بخش اصلی از نوردهی است و ما اکنون می خواهیم آن را بررسی کنیم.
یک آسمان عالی می تواند در حالت سیاه و سفید چشمگیر به نظر برسد. اثر steffen#
درک نوردهی، فیلترها، و HDR برای به دست آوردن نتایج بهتر
به دست آوردن نوردهی درست یکی از سخت ترین کارها در یک منظره تک رنگ است. سوژه باید به خوبی مشخص شده و روشن شود، اما وضوح در قسمت های سایه دار و جلوگیری از بیش از حد روشن شدن آسمان نیز لازم است. انسل آدامز نظام ناحیه ای (zone system) را برای حل این مشکل طراحی کرد و امروزه اکثر دوربین ها از یک نسخه دیجیتالی از این سیستم با نورسنجی استفاده می کنند. نورسنجی ماتریسی (Matrix) خوب است اما همیشه درست نیست. برای یک منظره، اغلب نورسنجی نقطه ای بهترین گزینه است. شما می توانید برای سوژه اصلی خود نورسنجی کرده و در صورت نیاز جبران نوردهی کنید. اغلب بزرگترین مشکل نوردهی حفظ جزئیات در آسمان در حین داشتن نوردهی درست بر روی سوژه است. ما چند گزینه برای کمک به غلبه بر این مشکل داریم. اول از همه می توانیم با براکتینگ نوردهی یک سری عکس با نوردهی متفاوت بگیریم و آنها را در پس پردازش به صورت یک عکس HDR در هم ادغام کنیم. این کار اکثر اوقات جواب می دهد، اما در روزهایی که باد می وزد، مشکلاتی را می توان در برگ ها و چمن ها مشاهده کرد. گزینه دیگر استفاده از فیلترهای کاهنده نور یا ND برای تاریک نگه داشتن آسمان، و حفظ پیش زمینه است.
HDR در حالت سیاه و سفید اغلب ظریف تر از حالت رنگی است. اثر Ah Wei (Lung Wei)
چرا پس پردازش برای عکاسی منظره سیاه و سفید بسیار مهم است
پس پردازش برای عکاسی دیجیتال سیاه و سفید به همان اندازه مهم است که چاپ برای فیلم مهم بود. اپلیکیشن هایی مانند لایت روم و فتوشاپ طیف وسیعی از ابزارهای مختلف برای تبدیل به سیاه و سفید دارند، اما احتمالا از همه مهمتر آنهایی هستند که رنگ را کنترل می کنند. این اسلایدرها به ما اجازه می دهند تا کنتراست و سطح تک تک رنگ ها را کنترل کرده و تصویر را آنطور که می خواهیم تغییر دهیم.
به عنوان مثال، با کاهش سطح کانال آبی می توانیم کاری کنیم که یک آسمان آبی با یک تُن بسیار تیره تر به نظر برسد. به طور مشابه افزایش سطح کانال سبز تُن چمن و برگ درختان را روشن تر خواهد کرد. با ترکیب ابزارهای رنگ با ماسک انتخابی، می توانیم هر تصویر سیاه و سفید را به چیزی خیره کننده تبدیل کنیم.
لنزک: تن (tone) به معنی میزان روشنایی است. تن های تیره و روشن. درجه روشنایی یا تیرگی. در انتهای مطلب و بخش مولفه های رنگ بیشتر با مفهوم تن آشنا خواهید شد.
محدوده تن ها (tonal range). تصویر فوق برای درک عمیق تر شما از مفهوم تن (tone) آورده شده است.
عکاسی از مناظر تک رنگ آسان نیست، اما با درک این که چطور رنگ ها به تُن ها تبدیل می شوند و اَشکال و الگوها یک عکس را می سازند، می توانید خیلی زود شروع به«دیدن» در حالت سیاه و سفید بکنید. صبر، نور خوب و البته یک صحنه زیبا نیز عواملی هستند که یک عکس منظره سیاه و سفید خوب را خواهند ساخت.
نویسنده: جیسون راو (Jason Row)
منبع:




